Kerstoverdenking
Simeon, de dienstknecht van de Heer
Het is een wonderlijke zaak om te overdenken welke activiteiten zich in de hemelse gewesten ontplooien, wanneer God gaat spreken. De Vader heeft zelf de beschikking over de tijden en de gelegenheden aan Zich gehouden, maar als Hij het sein tot een nieuwe ‘dag’ geeft, komt de hele hemelse wereld in beweging. De heilige engelen luisteren naar het woord van zijn mond om dit direct over te brengen en zijn opdrachten uit te voeren. Zo begon in de volheid van de tijd Gods Geest te werken. De aartsengel Gabriël bracht de goddelijke boodschap over en de hemelse heerlegers kwamen in actie. Ook ging de Geest van de Heer rusten op en spreken door mannen en vrouwen, die in de moeilijke tijden die voorafgingen, waren blijven hopen op de realisering van Gods beloften. Er was in Jeruzalem een man die Simeon werd genoemd. Wat zijn afkomst en status in de wereld was, vertelt de evangelist Lucas ons niet. We kunnen alleen gissen dat de man oud was. Zoveel te meer openbaart de schrijver ons evenwel over diens innerlijke mens. Simeon behoorde tot het overblijfsel in Israël dat de wet van God kende, haar bepeinsde en ‘ijverig betrachtte’.
Evenals de oude Zacharias was hij een rechtvaardige die God van harte zocht en begeerde op zijn wegen te wandelen. Dit echter niet alleen, maar hij had ook veel beloften van de Heer in zijn hart opgenomen en bewaard, toezeggingen die spraken over ‘te dien dage’ en over ‘te dien tijde’, wanneer de Here God vertroosting en heil zou schenken aan zijn dolend en verdrukt volk. Niet alleen voor Israël, maar het geopende geestesoog van deze godsman had ook ver over de grenzen van zijn land gekeken. De Godsspraak betrof ‘alle volken’, natiën en tongen, die ver van het aangezicht van de Heer in duisternis en doodsheid een bestaan voortsleepten. Hij zag licht over hen opgaan en nieuw leven zich in hen openbaren. Mét de psalmist had Simeon bij het stijgen der jaren en bij het toenemen van verdrukkingen en benauwdheden onder de dolende schapen van het huis Israëls misschien menigmaal gezucht:
‘O, als ik niet had geloofd de goedheid van de Heer te zullen zien in het land van de levenden!’
Maar dan werd ook hij vermaand:
‘Wacht op de Here, wees sterk, uw hart zij zonder vrees; ja, wacht op de Heer’.
Dan volgde voor hem de ontzaglijke vertroosting:
‘U zult de dood niet zien, eer u de Gezalfde van de Heer aanschouwd hebt’.
Wat een rijkdom voor deze door de Geest geleide grijsaard! Hij geloofde het geïnspireerde woord en in hem leefde voortaan de hoop, en door haar was er blijdschap, vrede en rust in zijn hart.
De Hersteller en de Wederoprichter van alle dingen
Toen brak die heuglijke dag aan, dat de Geest hem naar de tempel leidde. Dit was voor hem geen vreemde gang, want daar diende de gelovige zijn God. Daar wees de Geest hem nu ook de weg naar het Kindje dat door de ouders tot de priester werd gebracht om Het aan de Here voor te stellen. Simeon stond erbij toen de priester de kleine opdroeg en ook hij nam Hem in de armen. Toen wist hij zeker dat dit kind de Beloofde was. Met de geboorte van dit jongetje was het grote keerpunt gekomen in het leven en bestaan van de hele schepping. Het Woord was vlees geworden en had de gestalte van een mensje aangenomen. De Hersteller, de Verlosser, de Wederoprichter van alle dingen had zijn intrede in de wereld gedaan. De dagen van de vertroosting waren aangevangen. Toen brak Simeon uit in gejuich en Hij loofde God. Hij zag de vervulling van al wat hem beloofd was en in de geest aanschouwde hij ook de realisering van al de beloften die God door de mond van al zijn profeten had gesproken: leven en geluk voor alle volken en glorie voor het Israël Gods.
Ondanks alles wat Jozef en Maria met betrekking tot dit kind al gehoord en gezien hadden, verwonderden zij zich en ontvingen zij met open harten de zegen die de profeet over hen uitsprak. Maria bewaarde zijn woorden diep in haar hart, ook de uitspraak over een scheiding die zich onder leiding van deze Zoon zou voltrekken in het volk Israël. Er zouden mensen struikelen en vallen maar ook zouden velen opstaan tot een nieuw leven. Er zou aanvaarding zijn maar ook tegenstand. Wat in de harten verborgen was, zou worden geopenbaard en zelfs in de ziel van zijn moeder zou door het woord van God, het zwaard van de Geest, een scheiding worden gemaakt, al zou deze zich alleen maar voltrekken tussen haar natuurlijke gevoelens en haar verlangen mee te gaan in Gods wil en bedoelen. Het was wel een gedenkwaardige dag waarop wijde perspectieven werden geopend!
Een toerusting van het Israël Gods
Spreken ook onder ons niet de profeten in de gemeente over een keerpunt in de tijd? Ook in onze dagen verbergt de Heer niet aan zijn knechten, de profeten, wat Hij gaat doen. Hij spreekt over een toerusting van het Israël Gods tot de grote strijd en van overwinning en heerlijkheid. Het Israël Gods zal door de prediking en de toepassing van zijn evangelie geluk, licht en leven verspreiden naar alle delen van de aarde. Wij zien dezelfde Jezus die de oude Simeon in zijn armen nam, nu in de geestelijke wereld als overwinnaar en als Heer gezeten aan de rechterhand van de Vader. Wij weten dat in Hem en door Hem alle beloften Gods hoeveel en hoe groots ook, vervuld zullen worden. Simeon zag het van verre. Wij zijn al dichter genaderd tot het einde. Daarom willen wij ons gereed maken en ons beschikbaar stellen om de tegenstanders onder de voeten van onze Heer te brengen. Wij willen van al onze vijanden verlost, in heiligheid en gerechtigheid voor zijn aangezicht leven, al onze dagen. Wij weten dat ook nu de hemelse heerlegers onder hun aanvoerder, de aartsengel Michaël, gemobiliseerd zijn om ons te helpen en te beschermen. Daarom loven wij met de oude profeet, God de Vader en onze Here Jezus Christus tot in alle eeuwigheid. Halleluja!